Ben.
Ben!
Wat?
Wat is er, hé?
Kan je mij niet horen?
Ben je doof? - Stop ermee, Robbie.
Ga slapen, jongens.
Sorry, mams.
Sorry, tante Jenny.
Hou je mond.
Hé, Raad eens. We zijn een cadeau vergeten.
Wat is dat?
Constellaties.
Vang.
Vang... Oh...
Je leeft echt in een museum.
Waarom zie je er altijd zo triest uit, Benjamin Wilson?
Netjes.
Het is zoals die we zagen op het spoor.
Bedankt, mams.
Zeker, knapperd.
En?
Ja?
Was mijn vader een astronoom?
Misschien is het daarom dat ik de ruimte zo leuk vind.
Klinkt logisch.
Gelukkige verjaardag, Mr. 12-Jaar-Oud.
Blijf niet te lang op.
Mams?
Mams!
Jeetje... God, je maakte me bang.
Wat doe je uit bed?
Waarom wil je nooit over hem praten?
Andere kinderen kennen hun vader.
Niet nu, Ben. Ga terug naar bed.
Het is wat ik wenste, weet je?
Toen ik de kaarsen uitblies.
Een andere keer, oké?
Wanneer het het juiste moment is.
Het is nooit het juiste moment.
Wat betekent dit?
Wat, Ben?
Dit citaat.
"We zitten allemaal in de goot,
maar sommigen van ons kijken naar de sterren."
Je zei het op de nacht dat we naar de vallende sterren keken,
en nu hangt het aan je muur.
Wel, wat denk je dat het betekent?
Dat zeg jij altijd.
"We zitten allemaal in de goot,
maar sommigen van ons kijken naar de sterren."
Mams.
Ben jij...?
Ben! - Janet?
Wat doe je hier?
Nee, wat doe jij hier?
Dit is niet jouw huis. Dat zijn niet jouw kleren.
Ik had het licht niet moeten aan doen.
Benji, ik... - Je rookt?!
Nee. Ik bedoel...
God, vertel het alsjeblieft niet aan mijn ouders, ze vermoorden me.
Ik begrijp het niet.
Je draagt de kleren van mijn moeder!
Oh, mijn god, het spijt me zo.
Ik... ik had ergens behoefte aan.
Dit had mijn geheime plek moeten zijn, ik heb gewoon...
Ik kan zo niet naar je kijken.
Oh, god.
Gaat het?
Ja, ik ben in orde.
Sorry.
Gaan je ouders dit huis verkopen?
Ik hoorde hen erover praten.
Waarom kan ik niet gewoon weer inhuizen?
Het is mijn huis. - Ik weet het.
En Robbie is een soort van plaag.
Als ik wist waar mijn vader was, zou ik gewoon kunnen...
Heb je nog steeds die nachtmerries?
- Niet...
Soms.
Kom op, we moeten...
We moeten waarschijnlijk naar huis gaan.
Ik ben thuis. - Ik weet het, maar...
Ga jij dan weg.
Ik wil hier gewoon nog even blijven.
Dat is niet echt een goed idee.
Er zouden stormen gaan komen.
Ik zal het je ouders niet vertellen.
Wat?
Dat je aan het roken was.
Laat me gewoon nog even blijven.
Je gaat echt niets zeggen? Serieus.
Ja, ik zweer het.
Oh, mijn god, dan ben ik je helemaal een gunst schuldig, Benji.
Echt.
We missen haar allemaal, weet je.
Blijf niet te lang. Oké?
Oh. Oh, nee, nee, nee, nee.
"De taak van een curator is belangrijk,
"want het is de curator die beslist
wat in een museum hoort."
"In zekere zin, iedereen die dingen verzamelt
in de privacy van zijn eigen huis is een curator."
"Maar hoe hebben de allereerste curatoren
"hun collecties opgeslagen?
"Ze werden bewaard in meubelstukken
"genaamd Wonderkasten.
"Uiteindelijk groeiden sommige collecties buiten de grenzen
"van één kast en namen hele kamers in beslag.
Zie figuur negen."
Oh, mijn god.
"Danny."
Danny.
"Kincaid Boeken.
West 81st Street, New York, New York."
Uh, K...
L...
5...
0...
1...
8...
...9.
Ik krijg niets.
Waar ben ik?
Wat scheelt er?
Hallo?
Ik kan niet praten!
Ik kan niet... ik kan niet praten!
"Sorry" is onaanvaardbaar,
en je moet nu de politie aan de lijn krijgen
en ze moeten naar hier komen!
En je hebt beveiliging die je kan bellen
die de deuren kunnen sluiten! - Ik begrijp het.
...vertrek van bus 23 naar Detroit.
Buffalo en Albany bij Gate 4 op het lagere niveau.
4u20 a.m.
Attentie, alsjeblieft, attentie, alsjeblieft.
Noordoost-transitbussen...
..op straat.
De zomerse hitte
Jongens spelen spelletjes
Ze veranderen hun namen
Halen trucs uit
Krijgen hun kick
Helemaal naar beneden
Laat het gaan
Nu alles proberen
Moet het nakijken
Alles proberen nu, moet het nakijken
Iemand zei, wil je een slag?
Hm, waarom niet?
Ik kan nergens naartoe
De sterren ontmoeten
In coole bars
Glanzende auto's en achterhuis partijen
Proberen te wandelen
Voor elk ander type rit
Helemaal naar beneden.
Hé, ik haal je later wel op!
Hé! Stop!
Geef dat terug!
Hé, taxi!
Ja. - Ga door, ga door, ga door.
Waar kijk je naar?
Kijk uit.
Sorry.
Als je zoekt naar de boekhandel,
hij is verhuisd naar achter de hoek.
Wat gebeurt er? - Een paar blokken verderop.
Op 74e. - Vooruit, Jamie.
Ik ben te laat.
Ik zei het hem net. - Kom op.
Hé.
Wacht. Wacht.
Oké.
Nou.
Oké, Jamie. Daarna...
stipt om 3u00 op mijn kantoor. Oké?
Ja, papa. - Blijf uit de problemen.
Ik wil nier weer 'n oproep van beveiliging. - Oké.
Hé, jochie!
Hé, dat is van mij.
"Deze meteoriet viel op de aarde
"duizenden jaren geleden.
"Hij werd naar het museum gebracht in 1902.
"Alle meteorieten beginnen hun tocht naar de aarde
als vallende sterren, die zich door de nachtelijke hemel branden."
Hm, en kijk.
Dit is zowat de buitenkant.
In de nacht.
Hoe dan ook...
Ik dacht dat je deze hier leuk zou vinden.
Deze hier.
Omdat je het hebt op je...
Hier.
Oh, mijn...
Wat is er gaande?
Ben je... ben je oké?
Wat gebeurt er?
Ben je ziek?
Waarom stopte je hier, voor dit?
Stil.
Ik dacht dat je wolven leuk vond.
Je liet het vallen in de hal.
Ik kan je niet horen.
Waarom?
Omdat ik doof ben.
Werkelijk?
Dat is... ik dacht dat je me negeerde
toen ik je riep, en je niet antwoordde.
Klinkt logisch nu. - Hier.
Ik wist niet dat je doof was.
Ik... Jamie.
Jamie.
Ik ben Ben.
Stil.
Ik leerde het op school.
Ik ken geen gebarentaal.
Waarom?
Ik ben nog maar doof sinds...
Eigenlijk gebeurde het nog maar net.
Hoe?
Bliksem. - Bliksem?
Ik dacht dat bliksem je doodde.
Bliksem... doodt je.
Niet altijd.
Geraakt geworden door bliksem?
Oh. Niet...
Soms.
Meestal is het gewoon stil.
Zie je die dame daar?
Wat?
Ze is er altijd. Het is zo raar.
Jij... wegloper?
Van waar? - Wat?
Waar... kom je vandaan?
Werkelijk?
Stil.
Hier boven.
Wat is deze plek?
mijn geheime kamer.
Mijn geheime... kamer.
Je kan hier blijven.
Dit kan je...
schuilplaats zijn.
Bedankt.
Dus...
Waarom weg... - "Waarom..."
...lopen? - "...weglopen?"
Mijn moeder.
Ja.
Sorry.
Hoe zit het met je vader?
Dat is wie ik hier kwam zoeken.
Zijn je ouders... gescheiden?
Nee.
De mijne wel.
Weet je, ik dacht dat hij hier zou zijn, maar...
Ik probeerde het je eerder te vertellen.
Kincaid is...
is niet dicht...
Wat?
...open nu.
Ja, natuurlijk.
Hé, ik wist niet dat je doof was.
Ik wist niet dat je op zoek was naar je vader.
Anders zou ik niet...
Wat bedoel je? Schrijf het op.
Ja. Sorry.
Dus ik begrijp nog steeds niet
hoe je... hier alleen geraakte.
Mijn nicht Janet hielp me.
Ze stond bij mij in het krijt, dus bracht ze mijn tas
en wat spullen,
met wat geld van het fonds
voor een regendag van mijn moeder.
Dus zij... weet
waar je bent?
Nee.
Niemand weet waar ik ben.
Ik wel.
Ik sterf van de honger.
Ta-da!
Alsjeblieft.
Dank je.
"A." - "A."
"B." - "B."
"C."
"D." - "D."
"E."
"F."
"G."
"H."
"I."
"J."
"U."
"V."
"V." "W"?
"W."
"X."
"Y."
"Z."
Goed.
Ik was het bijna vergeten.
Herinner je je haar?
Mijn mams. Mijn moeder.
Ze werkt veel.
We wonen in...
Queens.
Queens?
Je woont niet in New York?
Queens is in New York.
Wat?
Laat maar. - Oh.
En dit.
Ik vond het in de kamer van mijn moeder.
Het is van hier.
Maar van een lange tijd geleden.
Het is waar ik de bladwijzer van Kincaid's vond.
Daarom ben ik hier.
Hé, gaat het?
Sorry, ik ben gewoon erg moe.
Nou, doe een dutje.
Oké.
Eh, ik zal later terugkomen. - Bedankt, Jamie.
Ben!
- Auw.
Word wakker! Kom op, ik vertelde mijn vader
dat ik logeerde bij een vriend thuis... - Wat?
..dus hebben we het hele museum voor onszelf! - Ik kan je niet horen.
Volg mij, kom op, kom op!
Stil. Kom op.
Wauw.
Hé, kijk.
Zie je?
Het licht gaat er doorheen.
Knap.
Kijk hiernaar.
Kijk.
Dit is cool. Ha.
Wauw.
Bekijk dit eens.
Hé, kleine vent.
Ben.
Kom op.
Laten we gaan.
Jamie, wat is al dit spul?
Geheimen.
Kom op.
Open het! - Wat?
Kom op, het dossier.
Maak het open.
De wolven.
Dat is zo gaaf.
"Februari '65."
Dat is het jaar voordat ik werd geboren.
Ja. Wauw.
Morgenlicht. - Leuk.
Kijk naar deze.
Wat? Wat is het?
Het is mijn huis.
"Juffrouw Elaine Wilson."
Dat is mijn moeder.
"Beste Juffrouw Wilson,
"Ik zal een paar maanden in Gunflint Lake doorbrengen,
"voor een onderzoek naar een nieuw diorama voor het museum.
"Als de bibliothecaris van de stad,
"hoop ik dat jij me kan helpen met dit onderzoek.
"Neem alsjeblieft contact met me op, op het bovenstaand adres.
"Heel erg bedankt,
Daniel Lobel."
Daniel Lobel.
Dit moet mij vader zijn.
Je vader, misschien herinnert hij zich hem nog.
Je moet het hem morgenvroeg vragen.
Ja. Ja, zal ik doen.
"Ik heb... nog... nooit...
"iemand... het museum...
...getoond voordien."
Maar ik vind het hier leuk.
Ik heb geen kamer bij mijn vader.
Oh, wacht even.
Ik denk dat je dit leuk zult vinden.
Ik ben het vergeten.
Het is goed, ga maar door.
Mijn moeder had er zo een.
Ik kan de vibraties voelen.
Ik...
Ik wil je naam niet weten
omdat je er niet hetzelfde uitziet
"V." - ..zoals je was...
"R." - ..voordien.
"I." - Oké, oké.
Je denkt dat je een mooi gezicht hebt
"E."
"N."
"D." "Vriend." Cool.
Je zag er eerder goed uit
Vos op de vlucht
Jij schreeuwt
En iedereen komt eraan
Loop weg en verstop je...
Ben, Ben.
Ben.
Word wakker!
Kom op.
Wat? - Kijk.
Het is hetzelfde.
We zijn in de Wonderkast.
Hoe is dit gebeurd?
Waarom had mijn vader dit boek?
Waarom was er een foto van mijn huis
in die map?
Wat is er aan de hand?
Wat?
De boekenwinkel? Hij is weg.
"Ik probeerde het je te vertellen.
"Hij is net verhuisd.
"Ik wist nog niet...
dat je doof was."
Wat bedoel je?
Je wist dat ik probeerde om mijn vader te vinden.
Daarom ging ik naar Kincaid in de eerste plaats.
Waarom zou je wachten tot nu?
Omdat ik geen vrienden heb.
Wat?
Wat?!
"Ik wilde...
"..je dingen...
..laten zien."
"Ik wilde je dingen laten zien"?
Wat betekent dat?
Ik was bang dat als je jouw vader vond... - Wat?
..hij je weg zou nemen. - Ik kan je niet horen.
En als je hem niet vond, - Ik begrijp het niet!
..dan ging je gewoon terug naar Gunflint Lake.
Ik ging het je vertellen.
Je ging het me vertellen?
Ja, ik zweer het.
Hoe lang ging je erover doen?
Het spijt me, oké?
Alsjeblieft.
Gewoon...
Ja.
Nou, als je mijn vriend wilde zijn,
dan zou je me helpen om m'n vader te vinden.
Maar... Ik help je.
Ik help jou!
Ik help jou nu!
Ik draai naar rechts
Een klein wit licht
Zal je leiden naar mijn...
Blauwe hemel.
Ik kom dadelijk bij je. - Hallo?
Het spijt me,
ze is een beetje gespannen zo vroeg in de ochtend.
Hallo?
Je maakt de klanten bang!
Hallo, Kincaid.
Ja, natuurlijk.
We hebben veel Dickens.
Oh, ja, we hebben vier of vijf exemplaren, geloof ik.
Ja.
Eh, ja. We zijn open tot 5 uur.
Vraag naar mij. Walter.
Hallo. Ik heb je daar niet gezien.
Ben je...
Heb ik je wakker gemaakt?
Kan je niet horen?
Ik ken geen gebarentaal.
Kan je horen? - Ja.
Maar zij is doof?
Ja.
Ik had een ongeluk.
Recentelijk.
Daarom kan ik niet horen.
Jij... jij hebt ons bang gemaakt.
Ben je oké?
Ja. - Ja.
Bedankt.
Ik viel gewoon eventjes in slaap.
Hoe weet je mijn naam?
Kende je haar?
Ik kwam naar hier om proberen mijn vader te vinden.
Hij is op zoek naar zijn vader.
Wie ben jij?
Hoe weet je mijn naam?
Ik zag je...
..in het wolven diorama in het museum.
Wat is er aan de hand?
Zeg het me!
Waar?
Kom.
Wauw.
Wat is dit?
Waar zijn we?
"Ik wil dat je geduld hebt met dit verhaal en het langzaam leest.
"Ik heb gewerkt in het Queens Kunstmuseum, sinds 15 jaar nu,
"maar het verhaal dat ik je moet vertellen
"begint lang daarvoor.
"Toen ik een klein meisje was in 1927,
"kwam ik voor de allereerste keer naar New York.
"het was mijn broer, Walter, die me uiteindelijk redde.
"Ik vond hem in het Natuurhistorisch Museum,
"waar hij aan het werk was.
"Ik smeekte hem om mij te helpen,
"om me weg te halen bij m'n moeder en vader.
"Ik wilde in New York blijven.
Ik, ik wilde dingen leren."
"het eerste wat Walter deed
"was me helpen om een school te vinden voor dove kinderen.
Ik wist niet eens dat zo'n school bestond."
"Mijn ouders zijn gescheiden toen ik jong was.
Het was toen een groot schandaal omdat mijn moeder beroemd was."
"het was daar op school dat ik mijn Bill ontmoette,
"die trainde om drukker te worden.
"We trouwden en, voor we het wisten, hadden we een jongetje.
"In tijden gelijk ze toen waren,
"maakte iedereen zich zorgen over hoe we een horend kind zouden opvoeden,
"maar onze jongen slaagde erin om
zijn gebrek aan doofheid prima te verwerken."
"Kort nadat ik trouwde, hielp Walter me aan een baan
bij het museum in de afdeling tentoonstellingen."
"Ik vond het altijd al leuk om modellen te maken, dus het beviel me goed."
"Ik heb daar vele jaren gewerkt naast mijn zoon."
"maar al snel
begon de planning voor de Wereld- tentoonstelling van 1964."
De Unisfeer
zou bestand moeten zijn tegen
de steeds veranderende krachten van de natuur,
evenals zijn eigen enorm gewicht.
"Eén van de attracties
"zou het panorama moeten worden,
"van een schaalmodel van de hele stad New York,
"het grootste architecturaal model ooit gebouwd.
"Het was een opportuniteit waar ik niet aan voorbij kon gaan,
"dus verliet ik het Natuurhistorisch Museum
"om te gaan werken aan het panorama in Queens.
"Helaas was mijn Bill tegen die tijd overleden,
"dus was het gewoon mijn zoon en ik.
"Toen de wereldtentoonstelling eindigde, was het panorama zo populair,
"dat ze besloten om het open te houden.
"maar ze hadden iemand nodig om het model te onderhouden,
dus namen ze mij voor die baan."
"Tegen die tijd werd onze zoon benoemd
"tot hoofdontwerper voor een nieuw diorama
"In het Natuurhistorisch Museum,
"de jongste persoon die ooit die eer heeft gekregen.
"Maar dit gedeelte ken je al.
De baan zou hem naar Gunflint Lake sturen."
Jouw zoon...
is Danny?
Jij bent mijn grootmoeder.
Waar is hij?
Ik kwam helemaal uit Minnesota om hem te vinden.
Waar is hij?
"De bibliothecaris die hij had gecontacteerd om hem te helpen met zijn onderzoek,
"Had toevallig een kleine hut,
en hij huurde die van haar."
Miss Wilson, ben jij dat?
Ben ik op de juiste plek?
Dat bent u inderdaad, Mr. Lobel.
De hut is ginder.
Het is Danny.
Ik hou niet van het ijs. Ik vertrouw het niet.
Kom op, Danny, het gaat niet breken.
Het is een halve meter dik.
Vertrouw je me niet? - Ik weet het nu niet zeker.
"Beste moeder, het onderzoek gaat goed.
Zeer behulpzaam personeel, vooral die bibliothecaris."
"Uiteindelijk voltooide hij
"het diorama van de wolven.
"Ik ga het nog steeds bezoeken wanneer ik kan.
Het is het enige dat hij moest maken."
"Je vader was ziek, Ben.
"Hij had een hartaandoening, dezelfde als die zijn vader had.
"Het hield hem uit de oorlog,
"maar een paar jaar nadat hij terugkeerde van Gunflint Lake,
zijn hart..."
"Dit panorama is niet alleen een model van New York City.
Het is ook het verhaal van je vaders leven."
"Toen ik de baan aannam,
"dacht ik dat het leuk zou zijn
om in het geheim het panorama te personaliseren."
"Ik verborg kleine herinneringen uit het leven van je vader
in de gebouwen."
We gaan hem missen.
Er is niemand zoals hij.
Dus, op Danny.
Op Danny. - Hoor, hoor.
"Ik kende iedereen op de begrafenis van Danny
"behalve twee mensen,
"een vrouw en een kleine jongen.
"Ze stelde zichzelf voor,
"en ik herkende haar naam uit de brieven van Danny.
"Ze vertelde me dat ze haar zoon al eerder meebracht
en hem het diorama toonde dat Danny had gemaakt."
Ik herinner me hier niets van.
Daarom droomde ik van hen.
De wolven.
Ik zag hen.
Wat is er gebeurd?
Help. - Kom.
Jamie?
Wacht, hoe ben je hier gekomen?
Ik volgde je.
Wacht.
Ik begrijp het niet.
Wat? - Zij is de dame van...
Oh, zij...
Dit speciaal radio rood alarm nieuwsbericht.
Een grote stroomuitval heeft New York City getroffen
en de omliggende gemeenten.
Nou, George, er zijn mensen
die het verkeer regelen op de kruispunten.
Eh, Ik neem aan dat velen van hen politieagenten zijn.
Eh, sommigen van hen...
Mijn...
Vriend.
Controletoren aan Majoor Tom
Neem je eiwitpillen
En zet je helm op
Tien, negen, acht - Controletoren aan Majoor Tom
Zeven, zes
Aftellen begint, motoren ingeschakeld - Vijf, vier
Drie, twee
Controleer het contact - Eén
En moge Gods liefde met je meegaan - Opstijging
Controletoren aan Majoor Tom
Je hebt echt het cijfer gehaald
En de kranten willen weten
Wiens hemden je draagt
Nu is het tijd om de capsule te verlaten
Als je durft
Controletoren aan Majoor Tom
Je circuit is dood, er is iets mis
Kan je ons horen, Majoor Tom?
Kan je horen?
Drijf ik in een blik
Ver boven de maan
Planeet aarde is blauw
En er is niets dat ik kan doen
Hoewel ik honderdduizend mijl voorbij ben
Ik voel me heel stil
En ik denk dat mijn ruimteschip het weet
Welke kant op te gaan
Zeg mijn vrouw dat ik veel van ahar hou
Ze weet het
Controletoren aan Majoor Tom
Je circuit is dood, er is iets mis
Kan je ons horen, Majoor Tom?
Kan je horen?